Hi Silent Sanctuary.

So lately ko lang narealize na ang gaganda nga talaga ng music nila. Although nakaka-emo sila pero na-inspire akong gumawa ng story na medyo nakabase dun sa ibang kanta ng Silent Sanctuary. Nakakatuwang isipin na kahit babae ako parang naiisip ko yung side nung mga lalaki. Haha. Assuming lang.

Soon i-share ko sa wattpad yung nabuo kong kwento. Sa ngayon magsisimula palang akong gumawa ng Chapter 2. Kaninang umaga ko lang kasing naisipan gumawa ng kwento. At habang nakikinig ako ng kanta ng Silent Sanctuary naisip kong ibase dun yung story.

Gusto ko after ko man sana matapos yung story na ginawa ko. Gusto kong mabasa ng Silent Sanctuary yung nagawa. Hahaha. I know hindi imposible pero alam kong imposible din. Kasi nga hindi pa naman ako tapos. Hahaha. Nagsisimula palang naman.

Ang sarap siguro ng feeling na mabasa nila to. Kahit hindi ko naman alam yung mga stories behind their every songs gumawa ako ng sarili kong story gamit yung mga kanta nila.

Naimpluwensyahan ako ng kapatid ko na sumulat nito. At masasabi ko ring siya rin ang dahilan kung bakit ko sila nagustuhan. Hindi naman kasi talaga ako mahilig sa mga banda. Okay lang naman sila para sakin. Pero wala akong ina-idolize. Pero ngayon, hindi naman sa ina-idolize ko na sila. Pero na-inspire nila ako at nung kapatid ko. Sana mabasa nila ‘to. Haha.

WTH.

You are not my friend. We are strangers with memories. Yeah. Not friends, I think.

You know what, I’m not thinking what happened to us. I just don’t care anymore. I’m just thinking that ‘WE’RE FRIENDS’ not ‘WE’RE JUST FRIENDS NOW’. There’s a big difference between those lines.

Why the hell she’s so paranoid. I know you are thinking ‘WE’RE JUST FRIENDS NOW’. Yeah it’s true. But, what the hell? Grabeeeeeeee. If it is going to be like this, it’s better if we’re NOT friends anymore.

As if namang babalik pa yun. Di na huy. Kaya wag ka mag inarte please? Napaka big deal lang. As if we’re not friends. Yeah, naiintindihan ko naman siya. But is it going to be like this always? So selfish ah. Sarili lang niya iniisip niya.

Takte Lang

Nakakairita ka. Yun lang masasabi ko. Salamat.

Random.

Naiisip ko minsan WHAT IF ganun yung mangyari? Ano kaya? Pano kung di nalang ako umalis nun? Ano kaya nangyayari ngayon? Pero wala eh. Nangyari na ang mga nangyari at mangyayari na ang mga di naman dapat mangyari.

After that, lagi akong nakikinig ng kahit anong songs. Pero imbis na sumaya ako lalo akong nalulungkot kasi lagi ko naaalala. Kaya kapag naaalala ko hinayaan ko nalang sarili ko makinig sa mga songs na malungkot kahit alam kong di naman dapat.

Nung time na yung gusto ko na ilabas lahat pero hindi maubos ubos lahat lahat. Parang may something pa rin na malabo.

Masaya ako ngayon pero syempre di mo rin naman maiiwasang mag isip ng nakaraan diba? So habang iniisip ko yun naisip ko ‘tong i-blog.

Naalala ko pa dati para na kong tanga kasi lalo kong sinasaktan sarili ko. Sobrang martir ko. Lahat na. lagi lang ako nagtitiis nun. Parang okay lang na masaktan ako. Ang sama ko nun sa sarili ko. Pero buti nalang may mga taong handang tumulong sakin nun.

Parang dati lagi lang akong nakatulala sa kawalan, iniisip ko bakit bakit bakit araw araw. Pinipilit ko sumaya dati pero di ko maiwasan nun yung bigat na nararamdaman ko. Kaya dati may journal pa ko. Ang makikita mo sa journal ko nun puro … Basta.

Ngayon, masaya na ko na ganito yung nangyari. Sobrang thankful ako na nangyari ‘to. Naging worth it yung sakit na naramdaman ko noon. Kasi di naman yun tama eh. Alam ko yun sa sarili ko.

Kaya lang naiisip ko din minsan sayang yun. Pero ayos lang okay naman na ngayon eh.

Day 1 of 30-Day Challenge

I’m Maica Janylle Penalosa

Taking up BS Accountancy at San Beda College.

I’m 17 years old.

Dancing is what I am.

1234567890 :>

I love my family and friends. They make me happy every day.

Easily impressed. :)

What the?

And it suddenly cools down. Like nothing happened.

So maybe this is the end of this.

Guilt.

Nakakaguilty minsan. Gusto ko magsorry pero paulit ulit nalang talaga yung mga ginagawa ko. Ganito ba ako talaga? Sa pagkakakilala ko sa sarili ko hindi naman ako ganito talaga. Siguro eto lang talaga yung naging epekto. Weird. I know masama yung ginawa ko. No, hindi masama pero nakakasakit lang ng ibang tao. Pero alam mo yun? Ayaw mo lang rin naman siya saktan kaya mo yun ginawa.